“Ik ben blij dat ik zo lang heb mogen werken, en ik ben ook heel fier op mijn bedrijf, United Airlines,” stelt Eliane Swinnen (67) met klem, key accountmanager en een van de bekende gezichten van deze Amerikaanse luchtvaartmaatschappij in ons land. Na een carrière van in totaal 46 dienstjaren, waarvan 34 bij United, ruilt Eliane haar drukke job nu voor een rustiger bestaan in het landelijke Kortrijk-Dutsel. “Het is hoog tijd voor meer familieleven en voor vrijheid,” klinkt het.
“Ik was net nog een presentatie aan het doorsturen,” meldt Eliane Swinnen bij ontvangst van Travel Express Benelux/Travel Like A Pro, net voor ze op verdiend pensioen gaat. “Sinds de coronacrisis hebben wij geen kantoor meer en werken we van thuis uit. Maar dat betekent niet dat ons kleine team, met Alex, Fabienne en ikzelf, niet hecht samenwerkt. Integendeel, wij horen mekaar dagelijks. Toch krijg ik veel vrijheid om dingen te regelen en ook Fabienne, mijn collega inside sales, beschikt over een enorme kennis.”
Dream team
Toch oogt het contrast groot, als Eliane een fotoboek opdiept ter gelegenheid van haar zilveren werkjubileum bij de airline. Oude foto’s wijzen op een Unitedteam van eertijds meer dan 20 medewerkers. “Fabienne en ik zijn allebei als sales in 1992 bij United gestart, in de aanloop van de rechtstreekse vlucht naar Washington. Nadien zijn we tevens op Chicago beginnen vliegen, maar Washington ben ik altijd een beetje blijven beschouwen als ‘mijn vluchten’.”
“Dat grote team in Brussel hing samen met het feit dat we hier toen nog een reservatiedienst hadden. Die is nadien naar Parijs verhuisd. Ons team is geleidelijk aan almaar kleiner geworden, maar onze Europese director spreekt nog altijd over zijn dream team in Brussels,” klinkt het fier. “Die man is er ook steevast bij als we onze belangrijkste klanten jaarlijks uitnodigen. Dat is belangrijk, net zoals wij vooral proberen te luisteren naar onze klanten en hen waar mogelijk oplossingen te bieden. ‘Bij United kan je nog terecht’, horen we geregeld, en dat proberen we ook waar te maken.”
Maar nog even terug naar het verleden en 1992, de start van haar United-avontuur: toen was de professionele carrière van Eliane Swinnen eigenlijk al meer dan een decennium bezig, zo blijkt. “Ik heb na studies toerisme nog Onthaal & PR gestudeerd. Daar werd toen al sterk ingezet op talenkennis, marketing ook, onthaal van klanten en dergelijke. Nadien ben ik bij Wagonlits begonnen. Ik deed wel wat leisure, maar een van mijn professionele klanten was bijvoorbeeld AB Inbev, nadien kwam Terumo enzo. Bij Inbev deed ik al een soort sales, en het was nog de tijd dat je persoonlijk vliegtuigtickets ging afleveren bij de klant. Dus ja, ik ben geleidelijk aan meer en meer businesstravel gaan doen -tot men mij kwam vragen of ik niet naar United wilde overstappen om de opstart van hun Brussel-Washington mee te begeleiden. De rest van het verhaal is geschiedenis.”
Herinneringen
En aan die intussen 34-jarige geschiedenis hangen veel (mooie) herinneringen vast, krijg ik te horen. Niet in het minst de vele contacten met en evenementen voor reisagenten. “Dat zijn zo’n belangrijke contacten, niet te onderschatten.”
Maar ook steden als Washington en Chicago “ken ik goed, ik ben er talloze keren geweest, ook op famtrips. Het zijn allebei heel leuke en boeiende steden, maar van Washington kan ik echt genieten: niet zo groot, rustig en groen. De luchthaven in Washington DC vind ik bovendien heel aangenaam en makkelijk: je moet niet van terminal veranderen.” En, “ik heb tevens famtrips naar Miami, Philadelphia, New York mogen begeleiden. Vergeet niet: ik was misschien al ooit in die steden geweest, maar voor de meeste deelnemers waren die bestemmingen helemaal nieuw, dan zijn het vaak drukke en intense dagen.”
Dat laatste geldt beslist ook voor verschillende economische missies waar United als carrier is opgetreden.
Eliane Swinnen: “Ik neem de laatste economische missie in California als voorbeeld. Dat zijn projecten waaraan maanden voorbereiding voorafgaan. Dat gaat van vergaderingen met het protocol (prinses Astrid begeleidde die missie EB), en er reizen ministers en heel veel bedrijven mee. We moeten ook alles afstemmen met onze collega’s van United in de States, maar die doen dat fantastisch. En dan is er uiteraard nog het hele luik ter plaatse: meetings, ontmoetingen enzoverder.”
Aan die vele ontmoetingen houdt ze een warme herinnering over aan de delegatieleidster, prinses Astrid: “Ik wilde in een van onze hotels de lift naar boven nemen, toen bleek dat de prinses en haar bodyguard al in de lift stonden. ‘Nee, kom maar mee’, klonk het. Een heel warme en fijne persoonlijkheid,” stelt Eliane.
Weerbaarheid
In die meer dan drie decennia zijn zijzelf en haar airline niet bepaald gespaard gebleven van crisissen: van de nasleep van de Golfoorlog, 9/11, een vulkaan in IJsland, de financiële crisis van 2008, de aanslagen in Brussel, covid… -het lijstje is lang, erkent de accountmanager. “Neem nine eleven. Ik zat toen in Londen voor een corporate meeting. Ik hoef je niet te vertellen dat wij allemaal perplex stonden en in shock waren. Toen hebben we even niet gevlogen en zijn we onze collega’s op de luchthaven gaan helpen om klanten gerust te stellen. Dat waren heel moeilijke momenten, hoor.” Dat geldt ook voor de dagen na 22 maart en de aanslagen in Brussel, in 2016. “Wij hebben toen vanuit Leuven bussen ingelegd om gestrande klanten naar Frankfurt te brengen. Toen politiemensen opmerkingen gingen maken over non-Schengenpassagiers die mee moesten en die plots Schengen werden binnengelaten, heb ik me flink opgewonden. Wij wilden oplossingen bieden! De passagiers zijn trouwens allemaal netjes in Frankfurt afgeleverd voor hun vlucht naar de VS.”
In al die moeilijke momenten ziet ze één constante: “Je gaat in overlevingsmodus, je blijft niet bij de pakken zitten. Ik heb nooit gedacht: oei, dat is hier gedaan. Nee, met vereende krachten toon je weerbaarheid en vanuit ervaringen van het verleden weet je: van hieraf gaat het alleen maar omhoog en kruipen we uit dat dal. Zo is het ook gegaan in 2008, toen zijn we nadien ook weer gegroeid.”
United is een groot bedrijf, stipt Eliane aan. “Denk aan de covidcrisis. Toen zijn we dagelijks Brussel-Washington blijven vliegen, ook met veel cargo. Brussel was en is niet alleen een hub voor Afrikanen, mede dankzij onze partnership met Brussels Airlines, maar we hebben toen ook tonnen vaccins overgevlogen. Dat zijn toch prestaties die mogen gezien worden en waar ik best fier op ben. Bovendien, en dat vergeten of onderschatten we soms, in België hebben we best wat grote bedrijven. De 500 deelnemers voor die laatste economische missie komen niet zomaar uit de lucht vallen, hè!”
Samen bij United?
Nu Eliane Swinnen haar professionele carrière afsluit, is een evidente vraag: wat nu? “Een van mijn kleinkinderen heeft onlangs met United gevlogen, hij vond het fantastisch. En zijn conclusie was: ‘Oma, ik ga met jou bij United werken’,” vertelt ze met een brede glimlach.
Of dat zal lukken, is twijfelachtig, want de intussen meervoudige oma wil absoluut meer tijd voor familie inplannen. “Dat moet. Ik heb een drukke job gehad, maar nu is het tijd voor kinderen en kleinkinderen. En voor vrijheid, om zelf te bepalen wat ik ga doen.” Dit gezegd zijnde, klinkt het meteen, “Ik heb uiteraard al eens nagedacht, maar ik ben nog niet klaar voor Okra of Seniorama zoals mijn partner. Ik ben en voel me nog te actief. Ik zie me mogelijks wel gaan flexijobben mits daar de nodige flexibiliteit bestaat. Mijn dochter die in Portugal woont, tipte me dat een kennis van haar in de immobiliënsector iemand zoekt om landgenoten te helpen in een zoektocht naar een vakantiehuis. Of iets op de luchthaven lijkt me ook wel wat, want de vibe van de luchthaven, dat is toch ook heel bijzonder. Want ik weet nu al dat ik het contact met mensen ga missen…”
Zijn groene vingers misschien een optie, opperen we met een blik op haar mooie tuin en de groene omgeving? “Af en toe heb ik wel eens groene vingers. Ik heb lang geleden veel aan bloemschikken gedaan, maar door mijn drukke job was er voor dat soort hobby’s alsmaar minder tijd.”
Wishlist
Dit gezegd zijnde, de accountmanager heeft beslist nog een aantal bestemmingen in haar hoofd waar ze, eenmaal op pensioen, nog naartoe wil: “Salt Lake City of New Mexico bijvoorbeeld in de Verenigde Staten. Maar ook dichter bij huis, Lissabon (waar dochter Nathalie woont) of Italië zijn zeker opties. We hebben een reis naar Toscane gepland in mei. Maar ook het oude Rome en Puglia kunnen ons zeker boeien, of Pompeï, daar willen we nog eens naartoe.”
Het lijstje laat zich makkelijk aanvullen. Londen en Heidelberg worden aangestipt, maar “evengoed kunnen we genieten van een terrasje, naar een museum of tentoonstelling (Tongeren en het Gallo-Romeins museum bijvoorbeeld) of onze eigenste Kortrijk-Dutsel. We wonen in een rustige buurt met toffe buren. Elk jaar organiseren we hier een straatfeest. Met ouder te worden besef je almaar meer hoe belangrijk familie en naasten zijn,” besluit de leading lady van United. (EB, foto’s @ TLAP)
