Al meer dan een halve eeuw is het reiskantoor van Vivatours een vaste waarde in de Stationsstraat in Kortrijk. “Lang geleden werkten we met 4 leveranciers: Sunair, Centrair, Jetair en Suncomfort. Als de brochures uitkwamen, stonden de mensen hier op kantoor aan te schuiven om die nieuwe brochure ter hand te nemen,” herinneren Miet Vanackere (85) en Dorothy Van Iseghem (59) zich nog levendig. Samen met dochter/zus Kim (56) runt dit straffe trio één van de lokale Selectairvestigingen.
“Kom, zet je,” laat de kranige dame, enigszins verborgen achter een grote banner, zich ontvallen. Miet Vanackere, onlangs 85 geworden, heeft een blad klaarliggen met een heleboel dingen die ze me ‘voorzekerst’ wil meegeven. En een dikke klasseermap met ‘Reizen Miet’ ligt binnen handbereik. “Je moet toch een beetje voorbereid zijn, nietwaar?”
“Moeke was niet echt enthousiast toen jullie vraag voor een interview hier binnenliep,” melden de dochters Kim en Dorothy unisono. “Maar toen ik onlangs een berichtje postte over haar 85e verjaardag stroomden de reacties wel binnen,” weet Kim.
Ook wij waren/zijn niet per se op zoek naar een interview met de oudste nog actieve reisagent(e), maar toen Kim in een reactie op één van onze interviews liet weten dat haar mama nog danig actief was op kantoor en die zeer eerbiedwaardige leeftijd had, was de knoop snel doorgehakt: we moesten naar de Guldensporenstad.
“Officieel ben ik al lang op pensioen,” meldt Miet Vanackere. “Maar ze komt nog graag onder de mensen,” vullen de dochters aan. “Ze controleert ’s ochtends de bankrekeningen en houdt zich bezig met administratie.” “Ik heb hier mijn computer. Die van mijn man thuis, dat is zijn ding,” klinkt het beslist. Laat het duidelijk zijn: meneer en mevrouw Van Iseghem-Vanackere zijn achter de schermen en op kantoor nog steeds zaakvoerders en Miet volgt alles goed op. Maar de verkoop en administratieve klussen (Peppol en co) op kantoor, en de activiteiten buitenshuis (presentaties, avonden en studiereizen): dat is voor de dochters-werknemers.
“Waarom verkoop je geen reizen?”
De start van dit verhaal ligt evenwel een heel eind terug, in het begin van de jaren 1970. Miet Vanackere: “Ik had handelsstudies gedaan, geen toerisme, en ben mijn carrière gestart als directiesecretaresse bij De Poortere Frères, en français. Dat ging zo ‘in den tijd’. Nog later ben ik actief geworden in het spaarkaswezen en verzekeringen -tot op een bepaalde dag de vraag kwam van Rudolf Vanmoerkerke: ‘Waarom verkoop je geen reizen?’ Tja, waarom niet. Mijn man en ik hebben toen de stap gewaagd. Ik heb uiteindelijk vijf jaar gewerkt onder de licentie van SunReizen. Maar in 1975 heb ik mijn eigen licentie aangevraagd en verkregen van wijlen Urbain Claeys.” Intussen was de jonge reisagente van Vivatours ook mama van drie dochters (in 1977 volgde dochter nummer vier…).
“Vroeger waren er vier brochures: Sunair, Centrair, Jetair, Suncomfort. Dat waren de leveranciers,” brengt Miet in herinnering. “Als die brochures uitkwamen, stonden mensen hier in de rij aan te schuiven. Dat waren brochures met foto’s en prijzen,” vult Dorothy aan. Zij is haar mama in het kantoor komen vervoegen in 1988, Kim in 1992, allebei na studies toerisme, in respectievelijk Brugge en Kortrijk. “We hebben onze dochters niet in die richting gestuwd, hoor,” aldus de mama. “Maar het is zo gegaan.” Ook de oudste dochter Maureen heeft Toerisme gestudeerd, maar zij is de familie helaas op jonge leeftijd ontvallen. De benjamin van de dochters Jill koos voor de modewereld.
Honkvast
Als we de wand achter beide dochters bekijken, zie ik toch een hele reeks brochures, een pak meer dan eertijds. “We zijn nogal honkvast en trouw aan de partners van Selectair,” klinkt het. “We zijn onlangs naar de opleidingsdag van Travel Sensations geweest, we volgen veel webinars. En eerstdaags is er een avond van Travel by Excellence, daar gaan we samen naartoe, je verneemt met twee immers meer. En tegelijk is het een gelegenheid om collega’s te zien.”
Los daarvan: het brede gamma touroperators en partners biedt ook de mogelijkheid om, op basis van de vraag van de klant, een geschikt antwoord/offerte te vragen. “We bedienen immers een breed publiek, iedere klant is hier welkom. Dat kan gaan van huwelijksreizen tot een fly & drive, een verre rondreis of een autovakantie. We zoeken dan telkens een geschikt antwoord, pakket en vlucht, bij die partners-touroperators en andere. Want zelf organiseren we geen reizen.” Kim merkt terzake nog op dat “we vroeger vaker groepsreizen reserveerden. Vandaag vragen klanten meer naar familiereizen of individuele à la carte rondreizen.”
Vivatours heeft wel een breed én trouw publiek, krijgen we te horen. “We hadden onlangs een koppeltje dat door hun opa was gestuurd voor hun huwelijksreis. We zien dus ook wel nieuwe mensen, maar een groot aandeel van ons publiek zijn repeaters. Dit gezegd zijnde, mond-aan-mondreclame is en blijft heel belangrijk,” fluistert nestor Miet ons toe.
Die trouw en honkvastheid betekent niet dat ze bij Vivatours niet open staan voor nieuwe partners of samenwerkingen. “Ik denk aan Fram, die zijn nieuw op de markt. Misschien zit daar voor ons publiek wat in,” oppert Dorothy. Anderzijds, het Franse touroperator-aanbod of vertrek vanuit de luchthaven van Lille/Rijsel is hier zeker geen ingeburgerd gegeven. Het (wat oudere) publiek van dit reiskantoor “vindt vertrekken vanuit Oostende gemakkelijk, andere klanten vinden het net weer fijn om eens in de shops op Brussels Airport te snuisteren.” En klinkt het beslist: “Ryanair verkopen we niet.”
Wereldreiziger(s)
Uiteraard helpen studie- en eigen privéreizen om kennis van bestemmingen te hebben en/of te verwerven. Miet slaat een dikke klasseermap open waarin lijn per lijn door haar bezochte bestemmingen genoteerd staan. “Wat ik allemaal heb mogen doen: Myanmar, zo’n mooi land en prachtige reis, daar wordt vandaag niet meer over gepraat. Jordanië, Patagonië, Borneo, Bora Bora, noem maar op. Of Brunei, waar mijn schoonzoon en de kleinkinderen een tijd hebben gewoond. Als ik alles optel, kom ik aan zeker tientallen landen en eilanden,” noteer ik.
De dochters knikken volmondig. Ook zij hebben al aardig wat bestemmingen verkend, wordt duidelijk. Kim: “Ik ben een Zuid-Amerikafan, ik spreek ook een beetje Spaans. Aan Peru en Ecuador houd ik mooie herinneringen aan over. In Venezuela heb ik een zwaar ongeval gehad. Ik ben wat voorzichtiger geworden.” Zus Dorothy blijkt evenzeer flink gestoken door de reismicrobe: “Wij doen vaak en graag fly en drives, naar Portugal, Sicilië, IJsland, Corsica bijvoorbeeld. Een rondreis met huurwagen helpt niet alleen om de bestemming beter te leren kennen, maar is ook handig om nadien klanten suggesties te kunnen doen van ‘Misschien kan je dit of dat ook doen?’ Ik ben zeker geen strandmens of liefhebber van all-in. En ik heb mijn kinderen regelmatig ook meegenomen naar verre bestemmingen. China bijvoorbeeld was voor hen een cultuurshock waar ze nu nog altijd over praten.”
Reizen (verkopen) is voortdurend work in progress, via opleidingen, webinars “en als er een aanbod voor een studiereis binnenkomt, bekijken we samen of dat interessant kan zijn, wie kan of wil.”
Dorothy: “Je moet bovendien kijken of het nuttig is. Een mooie bestemming als India, daar is momenteel geen vraag meer naar bij ons, terwijl een Sri Lanka enorm is geëvolueerd.”
Van weer tot AI
Dat bestemmingen onderhevig zijn aan golfbewegingen merken ze dus ook in Kortrijk. Kim: “Vroeger kon je perfect aangeven of het op deze of gene plek goed weer zou zijn. Dat is vandaag veel moeilijker. Of kijk naar de VS: daar is veel minder of zelfs amper vraag naar, iedereen gaat naar Canada in plaats van naar de VS. Ook op andere vlakken speelt de onzekerheid. We hebben een ouder koppel klanten, allebei 88 jaar. Die gaan steevast naar Kreta en betalen vaak beduidend meer dan het vereiste voorschot. Wel, die mensen kijken vandaag ook meer naar hun budget.”
Vandaag lopen aanvragen bovendien veel meer via e-mail binnen en komen mensen minder naar het fysieke reiskantoor.
Dorothy: “We werken niet echt op afspraak, maar uiteraard kan dat wel als het klanten beter uitkomt. Mijn zus is zo lief om ‘s zaterdags te willen werken. Maar daar evenzeer: voorheen waren we de hele zaterdag open, zeker in periodes van de boekingen. Vandaag zijn we maar tot de middag meer open.”
Het werk an sich is volledig anders geworden. Miet brengt de telex, facturen die moesten worden getypt of de bestelbonnen in herinnering. “Maar dezer dagen vragen ook wij wel af en toe eens iets aan onze vriend AI,” vertrouwt ze me stilletjes toe.
Mini-Toone
“Ik heb trouwens jullie artikel en interview met Lou Schoeters hier bij mij. Ik ken Lou van Reizen Schouters al heel lang. Ik moet zeggen: ik heb ooit ook eens een beeldje van de VVR gekregen. Ik weet niet meer hoe het heet of waarom ik het gekregen heb, maar het staat thuis. De kinderen vroegen vanmorgen nog: ‘Moet dat niet mee, voor het interview?” Geen nood: de VVR-hulplijn bij Fien De Baere lost het mysterie in een oogwenk op: “Het beeldje is een mini-Toone. Miet heeft het beeldje gekregen op het congres in Malaga, omdat ze ALTIJD op alle VVR-events aanwezig was. De VVR wou haar op die manier bedanken om zo geëngageerd te zijn.”
De frêle mevrouw met zoveel kennis van de wereld heeft toch nog een verrassing voor ons in petto. Toen haar kinderen enkele jaren geleden een geschikt cadeau zochten voor haar verjaardag is de familie in Rome, de Eeuwige Stad, beland: “Ik was er nog nooit geweest,” bekent ze. En je hebt toch een audiëntie bij de paus gekregen? “Ook niet.” We krijgen een kapoense blik en stevige handdruk als afscheid! (EB)
Foto’s @EB-Travel Like A Pro
